Złoty Brytyjski Kot Krótkowłosy: Informacje, Zdjęcia, Fakty i Historia

Złote brytyjskie koty krótkowłose charakteryzują się pięknym, pomarańczowym futrem oraz znanym zrelaksowanym usposobieniem, które dzielą z większością przedstawicieli tej rasy. Choć wiele osób kojarzy te koty z szarym lub niebieskim futrem, brytyjskie koty krótkowłose występują w różnych odcieniach i wzorach, w tym złotym, białym, kremowym, czarnym, dwukolorowym i pręgowanym.

Podstawowe informacje o rasie

• Wysokość: 30–35 cm
• Waga: 3–8 kg
• Długość życia: 13–15 lat
• Kolory: Złoty, liliowy, cynamonowy, czekoladowy, kremowy, niebieski i srebrny
• Odpowiedni dla: Rodzin i singli szukających spokojnego kota
• Temperament: Inteligentny, spokojny, cichy, niezależny i przyjazny

Brytyjskie koty krótkowłose zazwyczaj są wspaniałymi towarzyszami, które najczęściej czują się najlepiej w towarzystwie swoich ludzi. Te duże, przytulne koty mogą ważyć nawet 8 kg i osiągać długość do 63 cm!

Cechy Złotego Brytyjskiego Kota Krótkowłosego

• Energia: +
• Łatwość w szkoleniu: +
• Zdrowie: +
• Długość życia: +
• Towarzyskość: +

Najwcześniejsze zapisy o brytyjskich kotach krótkowłosych w historii

Przodkowie brytyjskich kotów krótkowłosych najprawdopodobniej towarzyszyli Rzymianom w ich podróży na Wyspy Brytyjskie, gdzie były wykorzystywane do zwalczania szkodników. Choć zaczynały jako koty robocze, szybko stały się popularnymi zwierzętami towarzyszącymi w domach i na farmach w całej Wielkiej Brytanii.

Były to w zasadzie koty uliczne, aż do momentu, gdy Harrison Weir, kluczowa postać w rozwijającym się świecie miłośników kotów, zaczął domagać się, aby uznano je za odrębną rasę pod koniec XIX wieku. Hodowcy łączyli brytyjskie koty krótkowłose z kotami perskimi na początku XX wieku, aby stworzyć brytyjskie koty długowłose. Długowłose wersje przypominają wczesne perskie i angorskie koty z XX wieku.

Jak brytyjskie koty krótkowłose zyskały popularność

Brytyjskie koty krótkowłose zyskały popularność jako rasa po udziale w pierwszej wystawie kotów w Wielkiej Brytanii, zorganizowanej przez Harrisona Weira w 1871 roku. Jednak po przełomie wieku zainteresowanie rasą zaczęło maleć. II wojna światowa była szczególnie trudna dla brytyjskich kotów krótkowłosych. Rasa powróciła po wojnie dzięki hodowcom, którzy wprowadzili do puli genowej koty domowe, perskie i rosyjskie niebieskie.

Po przybyciu do Stanów Zjednoczonych w XX wieku brytyjskie koty krótkowłose pozostały stosunkowo mało znane, ale z czasem zyskały na popularności. W 2021 roku brytyjskie koty krótkowłose zajmowały 6. miejsce wśród najpopularniejszych ras kotów w USA, a co roku stanowią około jednej czwartej kotów rejestrowanych w Grand Council of the Cat Fancy (GCCF).

Formalne uznanie brytyjskich kotów krótkowłosych

Choć brytyjskie koty krótkowłose istnieją od wieków, po raz pierwszy zidentyfikowano je jako rasę pod koniec XIX wieku, kiedy Harrison Weir zaczął argumentować, że koty uliczne w Wielkiej Brytanii powinny być traktowane jako odrębna rasa. Po raz pierwszy zaprezentowano je jako rasę na wystawie kotów w Crystal Palace w 1871 roku, gdzie jeden z kotów Weira zdobył tytuł Najlepszego w Wystawie.

Brytyjskie koty krótkowłose uzyskały status mistrzowski od Międzynarodowego Stowarzyszenia Kotów (TICA) w 1979 roku, a Stowarzyszenie Miłośników Kotów (CFA) po raz pierwszy uznało tę rasę w 1980 roku. TICA uznała długowłose siostry tych kotów w 2009 roku.

Jednym z pierwszych dorosłych grand championów GFCC był kot o imieniu Brynbuboo Little Monarch. W 1988 roku CFA uznało brytyjskiego kota krótkowłosego za trzeciego najlepszego kota w Premiership.

5 unikalnych faktów o brytyjskim kocie krótkowłosym

1. Pomarańczowe pręgowane brytyjskie koty krótkowłose są najczęściej samcami. Około 80% pomarańczowych pręgowanych kotów to samce, w tym pomarańczowe pręgowane brytyjskie koty krótkowłose. Gen pomarańczowy znajduje się na chromosomach X kotów. Samce mają tylko jeden chromosom X, więc statystycznie łatwiej jest im uzyskać piękny, ognisty odcień pomarańczowego.
2. Brytyjskie koty krótkowłose często mają problemy z wagą. Te przystojne koty są zazwyczaj dość duże; niektóre samce ważą nawet 8 kg. Jednak rasa ma tendencję do przybierania na wadze, a brytyjskie koty krótkowłose często cierpią na otyłość. Problemy z wagą są często trudne do zidentyfikowania, ponieważ mają krępe, niemal pulchne sylwetki, gdy są zdrowe.
3. Brytyjski kot krótkowłosy miał rekord za najgłośniejsze mruczenie. W 2016 roku Księga Rekordów Guinnessa uznała Smokey, uratowanego brytyjskiego kota krótkowłosego, za kota z najgłośniejszym mruczeniem na świecie! Mruczenie Smokey osiągnęło imponujące 67,7 dB. Normalne rozmowy rejestrują się na poziomie około 60 dB.
4. Są ikonami kultury. Te koty są światowymi ikonami kultury i od dłuższego czasu. Lewis Carroll mógł wzorować postać kota z Cheshire w „Alicji w Krainie Czarów” na brytyjskim kocie krótkowłosym. W Hongkongu miłośnicy kotów zakochali się w kocie o imieniu Brother Cream, który zyskał sławę po zniknięciu. Po kilku tygodniach wrócił do domu i stał się celebrytą. Przystojne koty pojawiały się również w reklamach takich firm jak Prada i Whiskas.
5. Niektóre nie lubią być trzymane. Choć brytyjskie koty krótkowłose są kochające i wolą być w towarzystwie ludzi, wiele z nich nie przepada za byciem podnoszonym! Wiele z nich chętnie bawi się w pomieszczeniu, w którym przebywają ich ludzie, ale woli nie być przenoszonym z miejsca na miejsce.

Czy złote brytyjskie koty krótkowłose są dobrymi zwierzętami domowymi?

Złote brytyjskie koty krótkowłose są niezwykle dobrymi zwierzętami domowymi. Są przyjazne, łatwe w pielęgnacji i zrelaksowane. Większość z nich cieszy się towarzystwem ludzi i jest całkowicie zadowolona, gdy mogą drzemać lub bawić się w tym samym pomieszczeniu co ich ulubieni opiekunowie.

Są doskonałymi kotami do mieszkań, ponieważ nie są nadpobudliwe ani skłonne do nadmiernego hałasowania. Choć wymagają ćwiczeń, większość z nich jest zadowolona z kilku codziennych sesji zabaw. Nie mają specjalnych wymagań dietetycznych, ale jak wszystkie koty, najlepiej czują się, gdy jedzą wysokiej jakości karmę, która spełnia normy żywieniowe Amerykańskiego Stowarzyszenia Kontroli Żywności (AAFCO). Nie wymagają zbyt wiele w zakresie pielęgnacji – wystarczy szybkie szczotkowanie raz w tygodniu. Regularne szczotkowanie zębów i przycinanie pazurów również są zalecane.