Historia i pochodzenie
Rasa Savannah powstała w wyniku krzyżówki domowego kota z serwalem (Leptailurus serval). Pierwszy przedstawiciel tej linii, samiec o imieniu Ernie, trafił pod opiekę Jodie Frank w połowie lat 80. XX w. Ernie zakochał się w syjamskiej kotce, a ich jedyne potomstwo – samiec F1, nazwany Miracle (Cud) – dał początek rasie, którą później nazwano Savannah, aby podkreślić afrykańskie dziedzictwo.
Rasę opracowali Joyce Sroufe i Patrick Kelly, którzy w 1996 r. przedstawiili ją światu. Oficjalne uznanie przez międzynarodowe organizacje (TICA) nastąpiło dopiero w 2012 r.
Wygląd
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Sierść | Krótka, jedwabista, najczęściej w charakterystycznym cętkowanym wzorze przypominającym serwala. |
| Kolor | Od jasnożółtego po brązowy, z czarnymi lub ciemnobrązowymi plamami; często występuje maska na twarzy. |
| Wzrost w kłębie | 35 - 40 cm (zależnie od generacji). |
| Długość ciała | 45 - 60 cm. |
| Waga | 4,5 - 13 kg, w zależności od pokolenia (patrz niżej). |
Rozmiary i waga w podziale na generacje
| Generacja | Samce (kg) | Samice (kg) | Wysokość w kłębie | Długość ciała |
|---|---|---|---|---|
| F1 | 7,5 - 11 | 5,8 - 8,5 | ok. 40 cm | ok. 60 cm |
| F2 | 7 - 10 (do 13 przy otyłości) | – | ok. 40 cm | 50 - 55 cm |
| F3 | 6 - 9 | 4,5 - 6 | ok. 40 cm | 50 cm |
| F4‑F5 | podobne do F3 | podobne do F3 | ok. 35 cm | 45 cm |
Im bliżej pierwszej generacji (F1), tym większy i bardziej „dziki” jest kot. W kolejnych pokoleniach zwierzęta stają się mniejsze i bardziej przystosowane do życia domowego.
Charakter i zachowanie
- Ciało: elastyczne, z długimi nogami i stosunkowo małą głową.
- Temperament: zależy od generacji. Wszystkie Savannah są niezależne i pewne siebie, ale stopień przywiązania do ludzi rośnie wraz z numerem pokolenia.
| Generacja | Typowe zachowanie |
|---|---|
| F1 | Często niechętnie podchodzi do weterynarza, może odmawiać korzystania z kuwety przy stresie. Preferuje jedną‑dwie osoby, do których jest bardzo przywiązany; reszta traktowana jest ostrożnie. |
| F2 | Około 20 % zachowuje się jak F1, reszta jest bardziej towarzyska, lubi dzieci i zabawę, choć nie przepada za noszeniem na rękach. |
| F3‑F5 | Coraz większa otwartość na kontakt z ludźmi, chęć zabawy i przytulania. |
Zdrowie
Savannah może być podatna na niektóre wrodzone schorzenia:
- Polidaktylia (wiele palców)
- Karłowatość
- Hydrocefalia
- Problemy z wątrobą
Dodatkowo, jak każdy kot, jest narażona na infekcje pasożytnicze, wirusowe i bakteryjne, a także urazy mechaniczne (np. połknięcie małych elementów z zabawek).
Profilaktyka:
- Szczepienia zgodnie z kalendarzem weterynaryjnym od szczenięcia.
- Regularne odrobaczanie i kontrola przeciwpasożytnicza.
- Sterylizacja/kastracja przed pierwszym rokiem życia zmniejsza ryzyko problemów układu moczowo‑reprodukcyjnego i nieplanowanych miotów.
Hodowla i regulacje
W niektórych krajach (np. Australia od 2008 r.) wprowadzono zakazy posiadania Savannah ze względu na obawy o wpływ dużych, sprawnych drapieżników na rodzimą faunę. W innych miejscach rasa jest legalna, ale wymaga zgody lokalnych władz lub rejestracji.
Savannah to elegancka, aktywna kotka o dzikim wyglądzie i charakterze, który zależy od pokolenia. Pierwsze generacje (F1‑F2) zachowują wiele cech serwala – duży rozmiar, nieco rezerwowany stosunek do ludzi i wyższą cenę (15 000‑20 000 USD). W kolejnych pokoleniach zwierzęta stają się mniejsze, bardziej przyjazne i przystępniejsze cenowo.
Właściciel powinien zapewnić dużo przestrzeni, codzienną dawkę zabawy i mentalnej stymulacji oraz regularną opiekę weterynaryjną, aby Savannah mogła cieszyć się zdrowym i aktywnym życiem.
