Abisyńska rasa ma wielowiekową historię – to jedna z najstarszych linii kotów, w których widać lekkość i wdzięk Wschodu. Choć nie ma pewnych dowodów, że rasa powstała w starożytnej Etiopii (Abisynii), pierwsze publiczne pokazanie tych kotów miało miejsce w Crystal Palace w Londynie w 1871 roku. Dziś abisyńczyki cieszą się dużą popularnością jako towarzysze domowi.
Cechy wyglądu
- Niewielkie rozmiary: zazwyczaj 4-6 kg.
- Charakterystyczne umaszczenie: rudo-brązowe, czekoladowe, beżowe, stalowo-niebieskie odcienie.
- Klinowata głowa z wydłużoną, ostrą kufą.
- Duże, stojące uszy.
- Wydłużone, umięśnione, smukłe ciało z eleganckimi liniami.
- Długie, mocne nogi.
- Długi ogon z lekko pogrubioną nasadą.
- Migdałowe oczy.
Charakter i zwyczaje
Abisyńczyki są niezwykle energiczne – potrafią być w ruchu niemal bez przerwy. Potrafią chwilę spokojnie obserwować ptaka za oknem, a za moment wspinać się na regał. Lubią być w centrum uwagi, są żywiołowe, zwinne i bystre – cechy, które zachowują przez całe życie.
Zalety
- Łagodny, ugodowy temperament.
- Silna więź z właścicielem – chęć przebywania blisko ludzi.
- Inteligencja połączona z oddaniem i czujnością.
- Ciekawość świata i brak uciążliwych kaprysów.
- Niewymagające gusta w codziennym życiu i jedzeniu.
- Elegancki, atrakcyjny wygląd.
- Świetny wybór na przyjaciela domowego.
- Delikatny, subtelny głos.
Wady
- Bardzo wysoka aktywność – potrzebują dużo ruchu i zajęć.
- Skłonność do wspinaczki – będą zdobywać wysokie półki i meble.
- Wymagają stałej uwagi i pielęgnacji (zabawy, stymulacja, kontrola zdrowia).
- Cena nabycia może być wysoka, zwłaszcza z rodowodem.
Pielęgnacja
- Krótkie futro – nie wymaga codziennego wyczesywania, jednak od czasu do czasu warto je przeczesywać, by usunąć martwy włos.
- Regularne odrobaczanie i szczepienia zgodnie z zaleceniami weterynarza.
- Systematyczne przycinanie pazurów.
- Zapewnienie drapaka i miejsc do wspinaczki.
- Konsultacja weterynaryjna przy jakichkolwiek niepokojących objawach.
Żywienie
- Jako baza – dobrej jakości suche karmy z wyższej półki.
- Można uzupełniać naturalnym jedzeniem: świeże mięso, ryby, warzywa – z zachowaniem zasad zbilansowanej diety i kontroli u weterynarza.
