Limfadenitis u kotów: objawy i leczenie

W ciele kota znajduje się kilka setek różnych węzłów chłonnych, co jest całkowicie uzasadnione. Odgrywają one istotną rolę w walce organizmu z atakiem bakterii, wirusów, grzybów, komórek nowotworowych i toksyn. Ale co musi się wydarzyć, aby sam organ zachorował i uległ zapaleniu?

Svetlana Danykova
weterynarz specjalizujący się w diagnostyce laboratoryjnej
Artykuł zatwierdzony przez głównego weterynarza Elizavetę Konczewą

W tym artykule omówimy limfadenitis u kotów, przyczyny choroby, ryzyko dla zwierzęcia, jak objawia się problem, a także porozmawiamy o diagnostyce stanu, z czym można pomylić tę patologię, wskaźniki leczenia oraz oznaki skutecznej terapii, zasady opieki nad chorym oraz metody zapobiegania problemowi.

Główne informacje

Limfadenitis to szczególny przypadek limfadenopatii, czyli zapalnej choroby węzłów chłonnych. Do powszechnych przyczyn limfadenitis można zaliczyć choroby zakaźne, procesy nowotworowe, choroby autoimmunologiczne, reakcje na szczepienia oraz urazy. Sam w sobie limfadenitis najczęściej nie jest niebezpieczny dla pupila, jednak związane z nim choroby mogą poważnie zagrażać jego zdrowiu.

Objawy limfadenitis mogą obejmować powiększenie jednego lub kilku węzłów chłonnych, miejscowy ból i zaczerwienienie, gorączkę, pogorszenie apetytu, apatię, a w niektórych przypadkach możliwa jest kulawizna. Limfadenitis można pomylić z chorobami gruczołów ślinowych, torbielami skórnymi, lipomą, rakiem piersi i innymi schorzeniami.

Aby skutecznie zdiagnozować limfadenitis, może być konieczne dokładne badanie kota, USG oraz pobranie tkanek do badań cytologicznych i histologicznych. Leczenie limfadenitis u kotów zależy od ustalonej przyczyny i może obejmować podawanie antybiotyków, hormonalnych leków przeciwzapalnych, chemioterapii lub usunięcia organu.

Skuteczne leczenie jest dość zauważalne: węzły chłonne u zwierzęcia zmniejszają się, ból ustępuje, a ogólne samopoczucie poprawia się. Opieka nad chorymi powinna obejmować zrównoważoną dietę, organizację spokojnego otoczenia oraz dokładne przestrzeganie zaleceń lekarza. Powikłania choroby mogą obejmować bliznowate zastąpienie tkanek węzła, powstawanie przetok oraz zaangażowanie sąsiednich tkanek w proces chorobowy.

Prognozy zależą od choroby, która była przyczyną zapalenia węzłów chłonnych. Wahania prognoz są od korzystnych w przypadku reakcji na szczepienie do niekorzystnych w przypadku nowotworów. Zapobieganie polega na terminowym szczepieniu, rezygnacji z samodzielnego wyprowadzania oraz na odpowiednim żywieniu i pielęgnacji kota.

Czym jest limfadenitis u kotów?

Węzły chłonne są ważnymi organami układu odpornościowego organizmu. Często nazywane są filtrami biologicznymi ze względu na zdolność do wychwytywania mikroorganizmów, szkodliwych substancji i komórek nowotworowych w przepływ ających limfy.

Interesujące jest to, że każdy węzeł ma swoją strefę roboczą, w obrębie której filtruje limfę. Na przykład węzły podżuchwowe odpowiadają za jamę ustną, gardło i skórę pyska. Węzły chłonne podkolanowe oczyszczają płyny zbierane z tylnych łap poniżej kolana itd. Dlatego, jeśli u kota powiększają się węzły chłonne na szyi, przede wszystkim należy dokładnie ocenić stan zębów.

Mimo aktywnej walki z mikroorganizmami i innymi patogenami, sam organ może ulegać różnym zmianom chorobowym.

Jakiekolwiek powiększenie węzłów chłonnych nazywane jest limfadenopatią. Może ona wystąpić w wyniku aktywnego podziału komórek organu w odpowiedzi na proces infekcyjny (reaktywna hiperplazja węzła chłonnego), a także w wyniku zapalenia tkanek węzła, które nazywa się limfadenitis, lub wzrostu nowotworowego w nim (chłoniak, przerzuty innych nowotworów).

Przyczyny limfadenitis

Limfadenitis może być związany z różnymi patologiami, które dotyczą nie tylko samego węzła i otaczających go tkanek, ale także całego organizmu.

Najczęstsze przyczyny zapalenia węzłów chłonnych u kotów można podzielić na grupy:

1. Infekcje: takie jak wirusowe, bakteryjne, grzybicze. Na przykład, dość charakterystyczne jest występowanie limfadenitis na tle zakaźnego zapalenia otrzewnej lub wirusowego leukozu.
2. Choroby nowotworowe: które mogą rozwijać się pierwotnie w samych węzłach (np. w przypadku chłoniaka) lub dostawać się tam z przepływem limfy (nowotwór gruczołu mlekowego, rak płuc itp.). W tym przypadku sam węzeł reaguje na nowotworzenie stanem zapalnym.
3. Stany autoimmunologiczne: w których układ odpornościowy kota atakuje własne komórki, jak ma to miejsce w przypadku tocznia rumieniowatego układowego.
4. Reakcja na szczepienie: w wyniku którego u niektórych kotów mogą zapalać się pobliskie węzły chłonne.
5. Przyczyny traumatyczne: z powodu których tkanki węzła chłonnego zostały uszkodzone, co czasami zdarza się podczas walk z innymi zwierzętami lub na tle odkładania soli.

Niebezpieczeństwo limfadenitis

W przeważającej większości przypadków limfadenitis występuje w odpowiedzi na jakieś schorzenie w organizmie i nie stanowi samodzielnego zagrożenia, ponieważ w zasadzie jest objawem innej choroby.

Jednak w wielu przypadkach u kotów zapalenie i powiększenie węzłów chłonnych to jedyne zauważalne objawy niebezpiecznych patologii na wczesnych etapach. Stan ten może towarzyszyć takim nieprzyjemnym chorobom, jak chłoniak, rak gruczołu mlekowego, panleukopenia oraz powolne infekcje, w tym wirusowy niedobór odporności, zakaźne zapalenie otrzewnej. Dlatego tak ważne jest, aby na czas pokazać zwierzę z powiększonymi węzłami chłonnymi lekarzowi.

Objawy

Typowe objawy limfadenitis u kotów mogą obejmować powiększenie samego węzła, zauważalne podczas badania zwierzęcia, jeśli dotknięte są powierzchowne węzły chłonne. Będzie to widoczne podczas USG.

Możliwe są również bóle organu, zaczerwienienie skóry nad węzłem, podwyższenie lokalnej lub ogólnej temperatury ciała, pojawienie się apatii i zmniejszonego apetytu, a także nie wyklucza się pęknięcia i wydzielania ropy, jeśli patologia związana jest z ropnym zapaleniem. W zależności od lokalizacji węzła, z powodu silnego powiększenia jego objętości mogą wystąpić kulawizna, zaburzenia pracy narządów wewnętrznych, trudności w przełykaniu pokarmu, ciężkie oddychanie i inne objawy.

Z jakimi patologiami można pomylić limfadenitis?

Zapalenie węzła chłonnego charakteryzuje się pojawieniem się obrzęków w przypuszczalnym miejscu występowania organu. Biorąc pod uwagę, że pod skórą i wewnątrz ciała znajduje się wiele innych organów, limfadenitis u kotów można pomylić z następującymi chorobami:

Diagnostyka

Aby postawić diagnozę, konieczne jest dokładne badanie zwierzęcia z palpacją obrzęków i identyfikacją wszystkich zmienionych węzłów chłonnych, co może wymagać USG jamy brzusznej i klatki piersiowej, a także tomografii komputerowej.

Po zidentyfikowaniu wszystkich powiększonych węzłów, należy wykonać punkcję kilku z nich w celu przeprowadzenia badań cytologicznych i histologicznych, które mogą wyjaśnić przyczynę zapalenia organu.

Dodatkowo, aby ustalić przyczyny limfadenitis, mogą być potrzebne specjalne testy na różne infekcje, badania krwi oraz dokładniejsza analiza wywiadu pacjenta, na przykład informacje o szczepieniach lub przypadkach urazów.

Leczenie limfadenitis u kotów

Leczenie zapalonego węzła chłonnego jest możliwe tylko poprzez usunięcie przyczyny choroby:

1. Choroby zakaźne: są leczone w zależności od ich natury, a schemat terapii może obejmować podawanie antybiotyków i leków przeciwgrzybiczych, kroplówki, leki przeciwwymiotne, przeciwbólowe i inne leki objawowe.
2. Leczenie chorób nowotworowych: zazwyczaj prowadzi specjalista onkolog, który może zalecić usunięcie guza, chemioterapię i inne metody tłumienia procesu złośliwego.
3. Stany autoimmunologiczne: wymagają tłumienia odpowiedzi immunologicznej za pomocą takich leków jak prednizolon, chlorambucyl, cyklofosfamid itp.
4. Reakcja na szczepienie: prawdopodobnie ustępuje samoistnie w ciągu pewnego, nieokreślonego czasu, czasami lekarze mogą zalecić leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.