Kocięta po narodzinach

Narodziny kociąt (szczególnie po raz pierwszy) to ekscytujące wydarzenie nie tylko dla kotki, ale także dla jej właścicieli. Choć większość opieki nad potomstwem w pierwszych tygodniach spoczywa na matce, właściciele mogą jej w tym pomóc. Najważniejsze jest zapewnienie odpowiedniej opieki i pełnowartościowego pożywienia, aby kotka miała wystarczająco mleka.

[adsense1]

W pierwszych dniach nie należy dotykać kociąt, ponieważ kotka może je odrzucić – przestać karmić. W pierwszym miesiącu warto obserwować, jak kocięta przybierają na wadze i rozwijają się.

Pierwszy tydzień życia

Kocięta przychodzą na świat bez słuchu i wzroku, z cienkim futrem, delikatnymi kośćmi i słabą termoregulacją, dlatego pilnie potrzebują matki, która je ogrzewa. Pierwsze doby po porodzie kotka otacza swoje potomstwo swoim ciałem i praktycznie nie opuszcza stałego miejsca. Kiedy już na chwilę się oddala, kocięta starają się zwinąć w jedną kulkę, blisko siebie.

Warto dodać, że węch kociąt rozwija się od urodzenia, więc mogą wyczuć matkę już od pierwszych dni życia. Na świat przychodzą z wagą nieprzekraczającą 100 g i długością do 10 cm. Każdego dnia kociak powinien przybierać na wadze od 10 do 20 g.

Na początku kocięta praktycznie cały czas śpią i jedzą, nie potrafią samodzielnie załatwiać się i nie są w stanie stać na łapach, poruszając się w pobliżu kotki na brzuchu. Trzeciego dnia kocięta tracą pępowinę, a piątego dnia zyskują słuch, chociaż nie potrafią jeszcze zlokalizować źródła dźwięku.

Drugi tydzień życia

Kociak waży już dwa razy więcej niż przy narodzinach, a jego oczy zaczynają się otwierać – są jednak niebieskawo-mętne i pokryte błoną. Z tego powodu pupil może dostrzegać jedynie kontury przedmiotów. Można zauważyć, że kociak zyskał choćby słabe, ale jednak widzenie, gdy powieki zaczynają się rozsuwać, a w szczelinach widać oczy.

Futro staje się gęstsze, pojawia się podszerstek, a kociaka nie trzeba już tak mocno ogrzewać jak w pierwszych dniach życia. Mimo to maluch nadal musi pozostawać blisko matki w ciepłym pudełku lub na posłaniu. Kociak wciąż nie potrafi chodzić i porusza się na brzuchu.

Trzeci tydzień życia

Pupil nadal aktywnie przybiera na wadze, jego wzrok się poprawia, chociaż wciąż jest słaby, dlatego podczas pełzania może natrafiać na przedmioty. Nie potrafi jeszcze ocenić odległości do obiektów, ponieważ nie ma rozwiniętego widzenia binokularnego. W tym okresie zaczyna podejmować pierwsze próby wydostania się z legowiska, w którym przebywa. W tym czasie zaczynają mu się wyrzynać pierwsze zęby mleczne, co odbywa się bez wyraźnych objawów.

Czwarty tydzień życia

Na tym etapie rozwoju maluch powinien już mieć mleczne zęby, dlatego nadszedł czas na wprowadzenie do jego diety pokarmu stałego i podawanie wody. W tym wieku kociak potrafi już chodzić samodzielnie, chociaż porusza się jeszcze niezbyt szybko. Zaczyna bawić się z innymi kociętami z miotu i przyswaja umiejętności od matki.

W tym czasie obok posłania, na którym przebywają kocięta, można postawić kuwetę, aby maluchy zaczęły się do niej przyzwyczajać. Ich kości stały się mocniejsze, więc można je już brać na ręce, bawić się z nimi i głaskać, co jest ważne dla ich socjalizacji i przyzwyczajania do ludzi. Ponadto, to odpowiedni moment na przeprowadzenie odrobaczania.