Kot szkocki zwisłouchy przyciąga uwagę charakterystycznymi, załamanymi uszami, okrągłą głową i pluszową sierścią. Wielu kociarzy zachwyca się jego wyglądem, ponieważ dorosły mruczek przypomina małego, łagodnego misia.
Sam wygląd nie powinien jednak decydować o wyborze pupila. Jeśli zastanawiasz się, jak wybrać kota szkockiego zwisłouchego, w pierwszej kolejności oceń jego zdrowie, warunki, w jakich dorasta, oraz podejście hodowcy do dobrostanu zwierząt.
Kot szkocki zwisłouchy – najważniejsze cechy rasy
Charakterystyczne uszy Scottish Fold są efektem mutacji genetycznej wpływającej na rozwój chrząstek. To właśnie ona nadaje uszom nietypowy, złożony kształt. Ta sama cecha może jednak wiązać się z problemami układu kostno-stawowego, dlatego wybór hodowli i rodziców kociaka ma ogromne znaczenie.
Typowy przedstawiciel rasy może mieć:
- miękką, gęstą i pluszową sierść;
- szeroko rozstawione, duże oczy;
- zaokrągloną głowę;
- krótki, szeroki nos;
- niewielkie uszy z charakterystycznym załamaniem;
- mocną, krępą sylwetkę;
- ogon zakończony zaokrągloną końcówką;
- cichy, delikatny głos.
Umaszczenie może być niemal dowolne. Często spotyka się koty szaroniebieskie, ale popularne są również odmiany białe, kremowe, rude, pręgowane, szylkretowe i wielobarwne.
Uszy nie są jedynym wyznacznikiem rasy
Nie wybieraj kociaka wyłącznie na podstawie tego, jak mocno opadają mu uszy. Ich wygląd może zmieniać się wraz z wiekiem, a u części młodych kotów załamanie staje się mniej widoczne.
Ważniejsza jest ogólna kondycja zwierzęcia, prawidłowa budowa ciała oraz zdrowie rodziców. Odpowiedzialny hodowca powinien otwarcie informować o pochodzeniu miotu, wynikach badań i możliwych obciążeniach genetycznych.
Jaki charakter ma kot szkocki zwisłouchy?
Scottish Fold często uchodzi za kota spokojnego, kontaktowego i przywiązanego do opiekuna. Wiele osobników dobrze odnajduje się w mieszkaniu, chętnie uczestniczy w codziennym życiu rodziny i lubi spokojną zabawę.
Pojedynczy kot może jednak różnić się temperamentem od opisu rasy. Niektóre mruczki są bardzo towarzyskie, inne potrzebują więcej przestrzeni. Kocię powinno mieć możliwość swobodnej zabawy, odpoczynku i kontaktu z człowiekiem, ale nie należy zmuszać go do noszenia na rękach ani ciągłego głaskania.
Dobrze zsocjalizowany maluch zwykle łatwiej przyzwyczaja się do:
- korzystania z kuwety;
- drapaka;
- transportera;
- pielęgnacji;
- domowych dźwięków;
- obecności ludzi i innych zwierząt.
Nie traktuj jednak kota jak psa do tresury. Zamiast kar stosuj spokojne przekierowanie zachowania, zabawę i nagrody.
Jak wybrać zdrowego kociaka szkockiego zwisłouchego?
Najważniejsza zasada brzmi: wybierz zdrowe i zadbane zwierzę, a nie wyłącznie najładniejsze uszy czy najbardziej okrągłą głowę.
Aktywność i zachowanie
Zdrowy kociak powinien być ciekawski, reagować na otoczenie i chętnie podejmować krótką zabawę. Po śnie może być spokojny, ale nie powinien przez cały czas pozostawać apatyczny ani chować się z powodu złego samopoczucia.
Zwróć uwagę, czy maluch:
- porusza się swobodnie;
- nie kuleje;
- nie ma problemu ze skakaniem i chodzeniem;
- reaguje na dźwięki oraz obecność człowieka;
- oddycha bez wysiłku;
- nie wykazuje oznak bólu przy dotyku;
- ma prawidłowy apetyt.
Nie wybieraj kociaka, który jest wyraźnie osowiały, bardzo wychudzony albo ma trudności z poruszaniem się. W takiej sytuacji poproś hodowcę o wyjaśnienie i dokumentację weterynaryjną.
Sierść i skóra
Okrywa włosowa powinna być gęsta, czysta i zadbana. Lekko potargana sierść po zabawie nie musi oznaczać problemu, ale tłuste włosy, łuszcząca się skóra, strupy lub widoczne pasożyty wymagają wyjaśnienia.
Sprawdź również, czy na skórze nie ma:
- zaczerwienienia;
- ran;
- łysych placków;
- nadmiernego drapania;
- czarnych drobinek mogących wskazywać na pchły.
Oczy, uszy i nos
Oczy powinny być czyste, bez ropnej wydzieliny, silnego łzawienia i obrzęku. Niewielka ilość zaschniętej wydzieliny po śnie może się zdarzyć, ale białe, żółte lub zielonkawe „zaślepki” oraz sklejone powieki mogą wskazywać na stan zapalny.
Nos powinien być czysty, a oddech spokojny. Niepokojące są świsty, charczenie, częste kichanie, oddychanie przez otwarty pyszczek i wyraźny wysiłek przy nabieraniu powietrza.
Przyjrzyj się też uszom. Nie powinny mieć nieprzyjemnego zapachu, ciemnej wydzieliny ani śladów intensywnego drapania.
Problemy zdrowotne związane ze szkockimi zwisłouchymi
Mutacja odpowiedzialna za załamane uszy może wpływać na chrząstki i kości również w innych częściach ciała. U niektórych kotów pojawiają się sztywność, bolesność stawów, nieprawidłowy rozwój kości lub problemy z ogonem.
Dlatego przed zakupem zapytaj hodowcę:
- czy rodzice kociaka mieli badania weterynaryjne;
- czy oceniano ich układ kostno-stawowy;
- czy wykonywano badania genetyczne zalecane dla danej linii;
- jak wyglądała historia zdrowotna wcześniejszych miotów;
- czy kocięta wychowują się w domu i mają kontakt z ludźmi;
- jakie szczepienia i odrobaczenia otrzymał maluch;
- czym był karmiony;
- czy hodowca zapewnia umowę i wsparcie po odbiorze kota.
Nie kupuj kociaka od osoby, która unika odpowiedzi, nie pokazuje matki miotu albo proponuje odbiór na parkingu bez dokumentów.
Jak rozpoznać odpowiedzialną hodowlę?
Popularność rasy sprawiła, że kocięta szkockie oferują nie tylko doświadczeni hodowcy, ale także przypadkowe osoby rozmnażające zwierzęta bez odpowiedniej wiedzy. Niska cena lub wyjątkowo nietypowy wygląd nie powinny być głównymi argumentami.
Odpowiedzialna hodowla:
- pozwala zobaczyć miejsce, w którym dorastają kocięta;
- pokazuje matkę miotu i, jeśli to możliwe, także ojca;
- przekazuje rodowód, książeczkę zdrowia oraz umowę;
- nie wydaje kociąt zbyt wcześnie;
- nie rozmnaża zwierząt bez uwzględnienia ryzyka zdrowotnego;
- nie ukrywa informacji o chorobach i wynikach badań;
- interesuje się warunkami, jakie zapewnisz kotu;
- pozostaje w kontakcie po odbiorze malucha.
W przypadku kotów z załamanymi uszami szczególnie ważne jest, aby hodowca nie kojarzył ze sobą dwóch osobników o tej samej mutacji. Takie połączenie zwiększa ryzyko poważnych problemów z chrząstkami i kośćmi. Zapytaj, czy w hodowli stosuje się bezpieczne skojarzenia, na przykład kota zwisłouchego z prostouchym.
Wygląd to nie wszystko
Kocię, które w dzieciństwie nie ma idealnych proporcji, może zmienić się wraz z dorastaniem. Z kolei maluch zachwycający wyglądem nie musi wyrastać na zdrowego i zrównoważonego kota.
Dlatego nie oceniaj pupila wyłącznie po:
- wielkości głowy;
- kształcie uszu;
- kolorze oczu;
- długości ogona;
- masywności łap;
- konkretnym umaszczeniu.
O wiele istotniejsze są zdrowie, prawidłowa socjalizacja i wiarygodne pochodzenie. Jeśli zależy Ci na wystawach, poproś hodowcę o wyjaśnienie, jakie cechy bierze się pod uwagę w danej odmianie i jakiego rozwoju możesz spodziewać się w przyszłości.
Spotkanie z kociakiem przed zakupem
Podczas wizyty nie spiesz się. Obserwuj miot przez kilka minut, zamiast od razu wybierać najbardziej puszystego lub najbardziej odważnego malucha.
Zobacz, jak kocięta:
- bawią się ze sobą;
- reagują na człowieka;
- odpoczywają;
- korzystają z kuwety;
- poruszają się po pomieszczeniu;
- reagują na delikatny dźwięk.
Niektóre kociaki mogą potrzebować chwili, żeby się otworzyć. Nieśmiałość nie zawsze oznacza chorobę, ale silny lęk, osowiałość lub brak reakcji powinny skłonić Cię do ostrożności.
Jeśli masz taką możliwość, umów wizytę kontrolną u lekarza weterynarii przed ostatecznym odbiorem albo jak najszybciej po przybyciu kota do domu. Warto też upewnić się, że transport odbędzie się w bezpiecznym transporterze, a nie na rękach.
Intuicja i więź z przyszłym pupilem
Wybierając kota, zwróć uwagę nie tylko na jego wygląd, ale również na własne odczucia. Czasem najbardziej urzeka Cię nie ten maluch, który idealnie prezentuje się na zdjęciach, lecz spokojniejszy kociak, z którym od razu nawiążesz kontakt.
Nie próbuj jednak podejmować decyzji pod wpływem chwili. Kot może towarzyszyć Ci przez kilkanaście lat, dlatego wybór powinien uwzględniać jego zdrowie, charakter i potrzeby.
Najlepszy koci towarzysz nie musi mieć najbardziej załamanych uszu ani najbardziej efektownego umaszczenia. Powinien być przede wszystkim dobrze zaopiekowany, prawidłowo zsocjalizowany i otoczony troską od pierwszych tygodni życia.
One Comment