Prawdopodobieństwo, że znasz dziecko lub dorosłego z ADHD, jest dość wysokie, biorąc pod uwagę, że jest to powszechne zaburzenie rozwojowe. Zwykle diagnozuje je lekarz, przeprowadzając badania medyczne w celu wykluczenia innych zaburzeń oraz rozmawiając z bliskimi dziecka. W przypadku dorosłych diagnoza może być przeprowadzona na podstawie różnych testów, takich jak kwestionariusze.
Jeśli masz kociaka lub bardzo energicznego kota, możesz się zastanawiać, czy mogą mieć to zaburzenie. Mimo że mogą wykazywać zachowania przypominające ADHD, stan ten nie jest uznawany u kotów, ponieważ brak jest klinicznych dowodów na jego istnienie.
Kocięta i wiele dorosłych kotów mogą siać zamęt podczas swoich wybuchów energii, przewracając przedmioty, drąc tkaniny, atakując cię podczas chodzenia i skacząc z jednego miejsca na drugie. Jednak te hiperaktywne zachowania są zazwyczaj normalne i częścią procesu rozwojowego.
Osobowości kotów: Feline Five
Badania przeprowadzone w Australii Południowej i Nowej Zelandii zidentyfikowały pięć wyraźnych czynników osobowości u kotów domowych. Są to: neurotyzm, ekstrawersja, dominacja, impulsywność i ugodowość. Czynniki te nie są typami osobowości, lecz cechami, które mogą wpływać na zachowanie kota i jego reakcje na różne bodźce.
Powody, dla których możesz myśleć, że twój kot ma ADHD
ADHD nie jest dobrze zrozumiane, ale uważa się, że może być związane z genetyką, narażeniem na szkodliwe substancje (takie jak ołów), używaniem alkoholu i tytoniu w czasie ciąży, a nawet urazami mózgu. Prawdziwe przyczyny i czynniki ryzyka związane z ADHD są nieznane.
Ważne jest, aby zrozumieć, że chociaż twój kot może wykazywać pewne cechy behawioralne przypominające ADHD, nie oznacza to, że ma to zaburzenie, ponieważ nie jest ono uznawane u kotów.
Hiperaktywność jako sygnał ostrzegawczy
Jeśli zachowanie twojego kota zmieniło się z relaksującego i spokojnego na ciągłe hiperaktywne, odłączone lub drażliwe, powinieneś zabrać go na kontrolę do weterynarza. Niektóre problemy zdrowotne mogą powodować nowe i dziwne zachowania u kotów, a hiperaktywność może być odpowiedzią na ból lub dyskomfort, który odczuwają.
Hiperaktywność jest jednym z wielu objawów nadczynności tarczycy, stanu, w którym organizm produkuje zbyt dużo hormonów tarczycy, co zwiększa tempo metabolizmu kota. Wraz ze wzrostem hormonów tarczycy, kot może przejść z stanu spokoju do nadmiernej aktywności. Możesz zauważyć inne objawy, takie jak utrata wagi mimo zwiększonego apetytu, wymioty, biegunka, zwiększone pragnienie, szybkie oddychanie, przyspieszone tętno, niepokój, agresja, wygląd „brzucha piwnego”, symetryczna utrata sierści i pogrubione pazury.
Skakanie, bieganie i nadmierne miauczenie mogą być odrzucane jako oznaki hiperaktywnego kota, ale są również objawami zespołu hiperestezji kotów (FHS), stanu, w którym koty mają epizody niekontrolowanych skurczów mięśni. Obecne badania sugerują, że problem może mieć podłoże neurologiczne i być związany z napadami. Przy FHS koty często mają rozszerzone źrenice, drgającą skórę, ból przy dotyku, a także często gonią swoje ogony i gryzą swoje plecy.
Ocena problemów behawioralnych u kotów
Kluczowe jest zapamiętanie dwóch punktów:
- Przypisywanie zachowań kotów do ludzkich zaburzeń nigdy nie jest poprawne.
- Kot, który wydaje się zachowywać dziwnie, wymaga opieki weterynaryjnej i konsultacji.
Ważne jest, aby zrozumieć, że koty są odrębnym gatunkiem, a chociaż traktujemy nasze zwierzęta jak dzieci, nie są one ludźmi w sensie fizjologicznym. Dlatego zakładanie, że twój kot ma ludzkie zaburzenie, które nie jest uznawane w ich gatunku, i próba ograniczenia tego zachowania jest daremnym wysiłkiem. Najprawdopodobniej twój kot jest po prostu normalny i działa instynktownie, jak przystało na kota.
Jednak jeśli zauważysz nagłą zmianę osobowości swojego kota lub masz obawy, że jego dobrostan psychiczny może być zagrożony, powinieneś skonsultować się z weterynarzem przed próbą stosowania jakichkolwiek domowych rozwiązań lub sztuczek. Kot z prawdziwym zaburzeniem neurologicznym może nie skorzystać z porad treningowych, które mają na celu ich przeszkolenie.
ADHD nie jest uznawane za stan u kotów, ale również nie jest dobrze zrozumiane u ludzi ani zwierząt. Chociaż niektórzy weterynarze uważają, że jest to możliwe, większość cech behawioralnych ADHD u ludzi to normalne zachowania kotów. Jeśli zachowanie twojego kota zmienia się lub znacznie pogarsza, powinieneś zabrać go do weterynarza, ponieważ może istnieć problem zdrowotny, który powoduje jego hiperaktywność lub agresję.
Zrozumienie zachowań swojego kota i ich przyczyn jest kluczowe dla zapewnienia mu zdrowia i dobrostanu. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości zawsze warto skonsultować się z weterynarzem, aby wykluczyć potencjalne problemy zdrowotne i uzyskać odpowiednie porady dotyczące opieki nad swoim pupilem. Pamiętaj, że każdy kot jest inny, a jego zachowanie może być wynikiem wielu czynników, w tym jego osobowości, środowiska i zdrowia.
